Thursday, July 31, 2008

Simpleng Argumento

Madami kaming nagiging argumento ni Yayan (Housemate/YFC Daughter ko) tungkol lang sa iba't ibang bagay. Magkaiba kasi kami ng pananaw sa buhay. At sa tingin ko eto ung mamimiss ko pag umalis n siya sa bahay. Ung sigawan namin para maipagtanggol ang punto namin. Pero di kami nag-aaway nun ah! Haha! Normal lang namin un.

Early in the morning, inumaga n kasi ako ng uwi galing Chapter Prayers Assembly namin, we had this conversation na napunta sa argument tungkol sa as usual, pananaw na naman namin.

Yayan: Ano bang masama sa uminom?
Rakz: Bakit, ano rin bang maganda o mabuting nakukuha mo sa pag-inom?
(silence)
Yayan: Happiness.
Rakz: Happiness? Makukuha mo un kahit di ka uminom!
Yayan: Wala namang masama dun. Halos lahat naman ginagawa un. At minsan lang naman.
Rakz. Di porket madami ng gumagawa ay tama ng gawin. Ano ka, go with the flow?

Di n namin natapos ang argumentong ito. Di ko alam kung makikipag-inuman pa rin siya sa iba. Naging usapan na rin kasi namin toh ng officemates ko lalo na nung boss ko. And they can't say any advantage of drinking alcoholic drinks. Hehehe. May masabi man sila, di pa rin considered as a valid reason. Nyahehe.

Wala lang, in my opinion lang kasi, feeling ko nakakaloko kay Lord na sasabihin mong you are serving Him but you can't let go of worldly lures such as drinking alcoholic drinks. Well, opinion ko lang naman toh. Kahit naman ako di perpekto o santa, nagkakamali din ako.

I love my YFC daughter and I just want to pass the fire to her...kaya lang parang andaming pumapatay ng fire na un pag nilalapit ko sa kanya. Minsan nga pakiramdam ko gusto ko nang sumuko dahil siya mismo iba ang pananaw niya. Tigas talaga ng ulo. Hehehe. Pero di pwede. SET THE WORLD ON FIRE ika nga. Hay. Pero mejo mabigat sa loob. TOtoo nga sabi sa conference. Di ganong kadaling magpalaganap ng fire. Pakiramdam ko nasa matinding Spiritual Battle ako. Haha.

Tuesday, July 29, 2008

Ablazed na ablazed! Hahaha!

Right after our Conference in Subic ay alam ko ng magiging busy ang week na toh para sakin. Dami kasing naiwan n taks last week dahil antagal kong absent. Nyahehe. Dalawang projects pa ung nasakin. Hayz.

Tapos I need to prepare pa para sa ieecho sa Chapter Prayer's Assembly namin this Thursday. Lord please lead me...di ko po alam kung pano ieecho un..T_T

I need to prepare din ung magiging slide presentation or video of the past MMC. Kamote nawala ang creativity powers ko! Wednesday na pero di ko pa rin siya nagagawa. Wala talaga akong maisip na layout or kung ano at pano ipepresent ung naging MMC. Puyatan na naman toh mamaya! Waaahh!!!

Tapos Thursday night Chapter Prayer's Assembly na namin. I'm praying na sana maging maayos naman siya at mai-echo namin ng maayos ung naging MMC. Hehe.

Friday, start na ng no-meat policy namin! bwahaha! Kaya laging meat ang ulam ko nitong mga nakaraang araw dahil mamimiss ko sila chicken, pork, at beef. Hihihi.

Saturday naman ay Logistics and Music Min day. Kailangan kasing gumawa ng posters and teasers for our CLP starting August 9. Kaya lang di pa nagrereply c Karen sakin till now kung pwedeng sa kanila gumawa nun. Pumayag na siya dati pero ang alam niya lang ay gagawa ng teaser. Baka magulat un pag madaming tao ang pupunta sa bahay nila. Hehe. Sana din magpunta ung iba sa practice ng Music Min.

Sunday, the Grand Evange Rally! Wala akong idea kung anong kakalabasan. Sabi nila may motorcade pa daw. Sana maging maganda panahon nito.

After nito saka ko na gagawin ung magiging tokens for the speaker. Hinay-hinay lang. hihihi.

Grabe nakakapraning pero masaya naman ako sa ginagawa ko. Un ang mahalaga. Hehe. Basta para kay Lord masaya ako! Set the earth on fire! Hihi! At thanks po Lord sa pagbalik ng boses ko. Though di pa po ko fully nakakarecover, at least enough n po para makapagsalita ako sa Thursday. Galing mo talaga Lord!

Monday, July 28, 2008

Pinaiyak mo ko Lord! SFC Ablaze Experience!

July 25-27, 2008. SFC Metro Manila Conference @ Subic COnvention Center.

First kong pag-attend ito sa SFC MMC (Metrocon in YFC term). Sabi nila mas maganda daw ung flow ng programme nung past MMCs. Siguro nga. Pero ito ung conference na tatlong araw akong umiyak dahil sa iba't ibang kadahilanan.

Friday.Pag-iyak dahil sa sama ng loob.
Obvious naman sa previous posts ko na naging emo ako last week.Tapos before I went to the meeting place lahat sila sa bahay may sakit. Lalo na ung pinakamamahal kong pamangkin na ang laki ng ipinayat dahil sa pagkakasakit. Nadurog ang puso ko dun. Tapos nalaman ko pa ung decision ng friend ko na sasayaw pa din siya kahit di pa pwede sa kanya. Nainis ako nun kasi sakin siya hinabilin ng Papa niya tapos ganun pa rin un naging decision niya. Kaya yun..poof! sumabog ang kalooban ko habang nasa may BK pa lang kami.

Pero nakarecover naman ako nung nasa bus na kami. Galing kasi nung videoke sa bus. Parang palaging pinagbibigyan si Kuya Red sa mga score. My favoritism! Haha! Basta naging masaya ung trip papunta..Mejo nasikipan nga lang ung iba sa bus.

Ganda sana nung Session 1... kaya lang ako lang talaga ung may problema. Though tumatama sakin ung mga sinasabi nung speaker, lumilipad naman ung isip ko. What do you expect if you have a bothered heart? E di windang talaga ko nun. Pero nagsisink in na sakin ngayon ung mga cnabi sa session 1. Ang slow eh noh? haha.

Sabi nila may masquerade ball daw ng Friday night. Kamusta naman un parang Chapter lang namin ung di nakacostume. Haha! Parang na-OP kami! :D


Saturday. I Surrendered.

Ganda nung Morning Worship. Ang sarap sa pakiramdam. Nkakabuhay talaga ng dugo! We attended the Discernment Workshop in the morning. Galing ni Tita Eloy (close?hehe)! May mga words siyang nasabi na naibulong ko sa sarili ko na "Sana maexperience ko din un Papa Jesus..." Dami niyang na-share tungkol sa discernment. Kaka-inspire!

Creative Competition na nung Saturday afternoon. Ang salarin kung bakit nawawalan n naman ako ng boses ngayon. Hindi dahil kasali ako sa competition kundi dahil sa kakatili sa mga entries ng West B! Aba'y siyempre suportahan ang Sector! Haha! Nakakatuwa na hanggang SFC ay solid pa ring sumuporta ang West B. Lalo na nung tumugtog na ung Kanluran Band. Parang naging backup singer ung buong West B! Saya saya!

Eto na..Saturday Night na. The night for Session 2 and 3. Napagitnaan ako ni Mommy Aysa at Dadi Aga kaya di ako nakatulog during the session. Mapagitnaan k b naman ng mga Chapter Heads! Haha! Touched ako dun sa Session 3. Ewan ko ba. Tapos nagkaroon pa ng time para i-pray over namin ang isa't isa. Dun ako super na-touch. Un kasi ung longing ng puso ko ng gabing un. Ung ma-pray over ako. Si Mommy Aysa ung unang nagpray-over sakin. That's the time din na I surrendered all my feelings to God. Ung tipong sumuko na ko sa pag-iisip..pagpaplano..and I surrendered it all to God at tinanggap niya naman. Kaya naiyak na naman ako. Kakaiba ung init na naramdaman ko nun. Daig pa ung Bengay at Vicks pag pinahid sa katawan ung init na naramdaman ko sa buong katawan ko nun lalo na sa likod. Ang sarap sa pakiramdam nung pagkainit niya. Napaupo na yata ako nun..tapos may humaplos sa ulo. Thanks kung sino man un dahil gumaan ang pakiramdam ko lalo nun. Di ko na kasi alam kung sino ng nasa paligid ko nun. Hehehe.


Sunday. Spiritual Consolation.

Eto ung pinakasapul na sapul ako. Lalo na nung pinalabas ung video about Mission. Grabe nanlamig at nanginig ako nun. Pero dineadma ko ung pakiramdam ko. Tapos nung praisefest na, ay naku po! Naiyak ako ng di ko alam kung bakit! Basta tuloy-tuloy lang ung luha ko..na kahit fast song ung kinakanta ay umiiyak pa din ako. Ang weird pero naiyak talaga ko nun. Siguro na-touch ung part ng puso ko na pinagtaguan ko nung tungkol sa..secret! Hehe. Alam ni GG Beth ko un. As I was crying, nadama ko ung pagyakap ni Papa Jesus. Kinabahan ako nun kasi akala ko sasabihin niya ng "Now na". Pero hindi..inakap niya lang ako.."saka na" lang daw...Basta akap lang kami ng moment na un. Hay sarap...

Nung pauwi na kami ni Cherry natanong ko sa kanya kung anong tawag dun sa naranasan ko. Sabi niya un ung Spiritual Consolation na nabanggit dun sa Discernment Workshop namin. Uu nga pala...un nga pala ung pagkakataong naibulong ko sa sarili ko na "sana maexperience ko din un". Well, answered prayer agad. Hehe.


Madami pang moments na nangyari. Though I can say na mas masaya ung experience ko sa ILC last Feb. Hehe. Basta masaya. Nag-stay pa kami sa BK pagbalik namin sa Manila. Kami nila Mommy Mich, Mommy Jinky, Tay Fello, Tito Edmar, at Cherry. Habang hinintay naming matapos ang one-to-one ni Mommy Jinky at Tay Fello, ayun nagkulitan muna kami sa BK. Tuloy nag-meeting na rin sa gagawin ng Music Min.Nagmukha p kaming yagit dahil nagpatak-patak n lang kami para makakain.Kaya ginabi na ko ng uwi. hehehe.

Tapos..eto..back to reality na..sa normal na mundo... pero ibang ako na. Rakz ABLAZE! Haha! :)

Tuesday, July 22, 2008

Impressive vs. Expressive

Hanep talaga si Gary V...sakto ung kinanta niya sa nararamdaman ko nung gabing napanood ko ung pag-guest niya sa PDA2...

Kung ibobold ko lahat ng tumatamang lyrics sakin, malamang naka-bold lahat ng part ng kantang toh..

Just what is it in me?
Sometimes I just don't know
What keeps me in Your love,
Why you never let me go

And though you're in me now,
I fall and hurt you still
My Lord, please show me how
To know just how you feel

You have forgiven me
Too many times it seems
I feel I'm not what you might call
A worthy Christian after all

And though I love You so
Temptation finds its way to me

Teach me to trust in You
With all my heart
To lean not on my own understanding
I just forget
You won't give me what I can't bear

Take me out of the dark, my Lord
I don't wanna be there

You've never left my side
You gave Your hand to me to hold
Oh Jesus, I'm no longer in the cold

And yet, I leave You there
When I feel satisfied
I'd like to thank You every day
Not only when I feel that way

I've never known a Man
Who'd give His life for sinners like me
And yet, because He loves us so
He's promised us eternity
And we can have that promise
And be His if we have faith
And just believe

Teach us to trust in you
With all my heart
To lean not on my own understanding
We just forget
You won't give us what we can't bear

Take us out of the dark, My Lord
'Cause we don't want to be alone
Take me out of the dark, My Lord
We don't wanna be there, My Lord

Trust in You with all my heart
Lean not on my own understanding
I just forget
You won't give me what I can't bear

Take me out of the dark, My Lord
Cause we don't want to be alone
Take me out of the dark, My Lord
I don't want to be there


kamote...di ko napigilan ang luha ko nung buo puso niyang kinanta toh nung nasa PDA siya..hay..I just found the right song...

Nainggit din ako kay Bunny nung prinay-over siya ni Gary V. Hay namiss ko ung ganung pakiramdam..sarap kasi sa pakiramdam pag alam mong may nagdadasal para sa'yo...

Sa CLP..as I sing..I want to be expressive..not impressive. I want to sing not because I want to impress the people around me but because I'll sing just what my heart wants to say and express to my Lord..

Feeling ko tuloy scholar din ako..haha..adeek..! Eto ung video nung kay Gary V. Share ko lang...

Monday, July 21, 2008

Panakip-lungkot

Since wala ako sa mood ay napagpasyahan kong tumambay na lang sa Megamall at doon magmuni-muni na di naman alam kung ano ang pagmumunihan. Buti na lang nagkataon na nagja-job hunting ng panahong un ang aking ka-sfc na c Marvin kaya nagkita kami sa Megamall at ang kanyang new friend na si Ken.

Akala ko matagal na silang magkakilala..di pala..that day lang din pala sila nagkakilala. Hahaha. Kahit bago kaming magkakakilala ay nag-Videoke kami. San ka pa? Hehe. First time kong kumanta sa Open Videoke and I love it! Hahaha! Rock en Roll!!! Ayun pinagtatawanan n lang namin ung sarili namin. Hehehe. Ang masayang balita dito, ay magiging participant si Ken sa upcoming CLP namin. Nabola ang lolo mo! joke! hehe :p Tapos dumating din c Gina..another friend ni Marvin. Ayaw niyang maniwala na kakakilala lang namin ni Ken at sandali pa lang kaming magkakilala ni Marvin. Haha.

Sabi ko kay Marvin at Ken malungkot ako ng gabing 'yon...pero ayaw nilang maniwala. Siguro nga dahil it doesn't show sa kilos ko. O kya di talaga nila ko masyadong kilala. Pero sumaya naman ako kagabi kahit sandali.

Ano nga ba mga sign na nagpapanggap lang akong masaya? hmm..

..pag matino ang boses ko pag nagvivideoke. Ewan ko,pag mas ma-emosyon ako mas nagiging matino boses ko.

..karamihan ng kinakanta ko ay rock. Basta ung mga may part na sumisigaw. Ayan senyales na yan..para di halatang gusto ko lang sumigaw.

..iba ang way ng pangungulit ko at pagtawa ko. Sa mga nakakakilala sakin, madali nilang mapapansin toh..di ko masabi ung difference eh..basta iba..

Pag-uwi sa bahay gusto kong umiyak. Pero mukha namang akong shunga kung iiyak ako ng walang dahilan. Ano un, artista? may shooting?? Hehehe. Di bale matatapos din tong emo mode ko...pero di ko gusto ang ganitong pakiramdam...pakiramdam ko nawawala ang ningning at pagka-blooming ko pag ganito ako (may ganun?)..hehe..hay..

Another Goodbye Song



Song Title: Another Goobye Song
Composed by: Ryan Cayabyab
Performed by: PDA Season 2 scholars

Here’s another goodbye song
I’m running out of words to say
How bad I feel
How sad and real
When someone says goodbye
And I am not prepared to cry

I see your face
I hear your voice
With both eyes closed
I hear your breath
I never thought this day would come
When you would say goodbye

Here’s another goodbye song
Here’s another goodbye song
I feel the words are comin’ now
And they reveal how sad I feel
Cause you’re not coming back to me

Here’s another goodbye song

-------

Ala lang..nagandahan lang ako sa song na toh...galing talaga ni Mr. C! Hanep! Sayang lang di masyadong maayos pagkakaperform ng scholars dito. Kamusta naman kasi si IƱaki, di alam kung kelan siya papasok. hmp! Hehe. But still, ganda nung song..ang lungkot nga lang...

Sunday, July 20, 2008

Nang kausapin ko ang sarili ko

Rakz 1: Ano bang meron sa araw na ito at nakapadali mong mainis o mayamot? Di ka naman inaantok...tapos na rin naman ang monthly period mo...

Rakz 2: Ewan ko ba..pero basta pag may pumansin sakin parang naiinis ako..wala ako sa mood makipag-usap at makipaglokohan.

Rakz 1: di ka naman sobra sa attention ah. ok naman ung pagbati nila sayo..normal lang naman..

Rakz 2: basta naiinis ako..un ang pakiramdam ko! Ayoko ng nilalambing ako ngayon. Basta ayoko ng may kumakausap sakin ngayon!

Rakz 1: Hay ayoko ng ganito..anu na naman bang nangyayari sayo rakz! ok ka naman kahapon...kamote ka talaga rakz..tindi talaga ng mood swing mo! Malapit na MMC..umayos ka..

Rakz 2: Anong magagawa ko..eh sa ito nga nararamdaman ko ngayon. Ang plastik nga ng ngiti ko dito sa office eh. Mood swing lang toh..

Rakz 1: Nangyari na sayo yan dati..May tao ka bang gustong makita? ano na namang event ang gusto mong mangyari?

Rakz 2: DI KO ALAM. Basta ang alam ko... gusto kong tumawa.. TUMAWA NG MALAKAS AT TOTOO. Kaya nga ayoko munang makipag-usap kahit kanino..baka kasi makapagbitaw ako ng salita na di maganda kahit wala naman silang ginagawang masama...

UBE with my Dark Horse

When we played "Who's Who" in our last CLP Planning, siya ang binigyan ko ng Dark Horse na paper..Hindi un maitim na mukhang kabayo ah..hehe. Dark Horse meaning Mysterious na tao sa para sa'yo..

Coincidence naman, kami ang pinagpartner (nawalan siya ng kalayaang pumili ng partner niya, haha) para sa Music Min. Since gusto ko lahat ng ipinapartner sakin (just like in YFC days) ay kahit papano comfortable ako, ayan..nag-aya akong mag-UBE kami. Saka para mag-usap na rin para sa kapakanan ng Music Min. Hehehe. As I've said kanina, mysterious person pa rin para sakin ang aking Tito Edmar. Ewan ko ba kung bakit..kumportable naman akong makipaglokohan sa kaniya..pero parang ang mysterious pa rin ng dating niya sakin..weird...


(At the Big Room)

To start our UBE (Ultimate Bonding Experience), ayun, 2 hours kami sa Oola Family KTV(?) sa may St. Tomas Square. Mejo mahal ung rent namin..150 pesos per hour! Ang laki nung room..pwede ng i-room for rent. Hahaha. Nakakahinayang kasi sanay ako dun sa mga token-type videoke. 5 pesos lang per song. Hahaha. Biritan, sayawan (ako lang dito tapos di pa ko masyadong nakatodo :P), rakrakan, at ang matindi ung duet...wala yata kaming nakantang matino..haha! Wala kasing The Prayer eh..hahaha! asa naman! :p Pero hindi lumabas ung totoong kulit ko sa pagvivideoke..di ako nakasayaw at nakapag-emote masyado..hihihi.. :D Ligtas ako sa bayaran dito..si Tito ang nagbayad..hehehe. Himala walang naganap na sindakan :p


(Cge, kain ka lang Tito..Hehehe)

Next stop, sa Pizza Hut. Nagke-crave kasi si Tito sa Pasta...sabi ko nga McDo Spaghetti na lang..Hahaha! Ako naman I'm craving for Pizza. Kaya un, Pizza hut n lang kami. It was obvious na gutom siya that time..hahaha! Pero buti naman at kinonsider niya pa rin ang budget kahit gutom siya (thanks for that) dahil ako naman ang nagbayad..hehehe. Ok lang kasi it was the exact day na one year na ako sa work ko...may reason para manlibre at magshare ng blessing..a simple treat ika nga. Hehe. Basta masaya ang araw na ito... Sobrang saya nakalimutan naming pag-usapan ung tungkol sa music min..hahaha! Sablay!

Tapos magpapapic din pala si Tito para sa kanyang resume. Naisip ko na matagal na kong di nakakapagpapic sa studio (nainggit ako dun sa mga nakita kong pic na nakapost dun sa studio..hihihi) kaya pinilit ko siyang pa-pic kami..Hehehe. Ok naman ung kinalabasan ng pic..ang cute ko dun..hahaha! Nakakatawa ung wacky namin..parang di naman wacky!

(Wacky na yan???)

Rakz: Tito..tinitingnan ko ung wacky pose natin..ibahin mo na ung pananaw mo sa wacky ah..hehehe..
(Nung nagkita na kami ulit)
Tito: Ikaw din naman di wacky ung pose mo eh.
Rakz: Eh siyempre pag nagpose ako ng totoong wacky pose ko dun mapag-iiwanan kita..sabi sa talk walang iwanan! Haha!

Tama...WALANG IWANAN..because we are one team..one family sa Unit namin...

Hmmm..sana nga...walang iwanan...

Thursday, July 17, 2008

Anniversary Gift

Happy Anniversary sa akin!!! Hahaha! One year na ako sa aming company at wala akong pinagsisisihan! Antulin talaga ng panahon...grabe na toh..anyway, since may occassion na naman, siyempre di mawawala ang gift ko para sa sarili ko..sariling sikap na talaga toh! Hahaha!


Tada....!!!!


Yan ang anniversary gift ko sa sarili ko..sofa set, Samsung Ultra SlimFit TV at stand fan...Hehehe. Nabili sa pamamagitan ng ipon at iipunin pa lang (credit card kasi gamit ko para dun sa TV at stand fan. Hehehe). Ayan limas na naman ang pera ko! Wala na naman akong dahilan para magkasakit. Hehehe. Magiging crucial nga lang ang August ko...sabay sabay ang bayad, idagdag pa ung sa insurance namin ni Nanay. Tinodo ko na habang nasa bahay namin si Nanay. Mas magaling kasi ung mag-ayos ng bahay eh..talent na di ko namana sa kaniya. Haha! Grabe ang sarap ng tumambay sa sala! Dati kasi sumasakit likod ko dahil malamig ung dingding namin saka ung floor..Ngayon..hay..feeling mayaman na..Hehehe. Thanks nga pala to Yayan dahil kahit inaaway ko siya kagabi ay siya ang nag-assemble ng mga binili ko. Hehehe. Pwede ka ng mag-sideline nak! Haha!

But the best gift na nareceive ko ay kaninang umaga... Kiniss ako sa cheeks ng aking Nanay habang nagpapanggap akong tulog. Grabee ang sarap sa pakiramdam!!!!!!! The best talaga si Nanay!!! =')

Pag-uwi ko sa Malabon ay kukunin ko na ang aking videoke dvd..hahaha! Wooohh rakrakan na toh sa bahay! (Mei kung mababasa mo toh, videoke tayo ah! haha!)

Pero July 19 talaga ung exact date ng one year ko sa company...what a blessing from God itong company namin... Hindi super higher level ang sahod pero masaya... =)

Thank you po Lord God and Papa Jesus sa blessings! Muah muah muah! Bahay na po ba kasunod nito? Hahaha! Desperado talaga ang inyong prinsesa! Pasensiya na!! Hihihi!

Housekeeping!

Nag-open ng bagong chapter sa istorya ng buhay ko ng ako'y nagsimulang mag-apartment. Sa pagkakataong ito pasasalamatan ko si Marian dahil siya ang nag-aya sakin para mag-apartment. Di naging madali sa umpisa dahil di naman ako sanay sa buhay "independent". Madalas din ang ma-home sick dahil nga sanay akong naglalambing pag-uwi. Hehe.Pero dahil nga sa paghiwalay ko ay natuto naman ako ng konti sa buhay.

Nung nasa Malabon pa ko, makalat ako by nature. Alam ko kasing may magliligpit ng kalat. Hehe. Pero nung nasa apartment na, andali ko ng mairita pag nakikitang makalat ung bahay. Kailangan ko ng matutong mag-ayos ng bahay..tulad nga ng nasabi ko dati, desperado akong magkaroon ng sariling bahay! Heto ang ilan sa natutunan ko ng ako'y magsarili at ina-apply ko sa pang-araw-araw kong buhay:

Sa paglalaba

- twice a week ako kung maglaba..once a week pag tinatamad or gabi na nakakauwi palagi :D Sumasakit kasi ang ulo ko pag nakikita kong madami ang labahin. Di pa ko nagi-start maglaba pakiramdam ko sakit na agad ng kamay ko. Hehehe. May washing machine ako pero di ko feel gamitin. kamusta naman un. Hehehe.

- use Ariel sa paglalaba. Wow plugging! hahaha! Madali kasi siyang makatanggal ng mantsa at iba pang dumi sa damit. Kahit konting kusot lang tanggal n ung dumi. Less effort. I-tandem pa natin kay Downy pag tag-ulan para fresh p din ang damit.

- alamin kung anong damit ang humahawa ang kulay. Sayang naman kung mahawaan lang ung iba. Hehe.

- pigaing mabuti ang damit at ipagpag (or ipampag? kamote hina sa spelling..haha) bago isampay. Eto ang bilin sa akin ng aking Nanay. Para daw di mahirap plantsahin ung damit at para mas tumagal.

- baliktarin ang damit bago isampay para ma-maintain ung kulay niya at di madaling maluma. Turo sakin ni yayan toh na sinunod ko. Hahaha.

- kung mahirap namang magpatuyo dahil umuulan, wala tayong magagawa jan. joke! Hehehe. My dryer ung washing machine ko kaya di problema sakin un. Hehe. Pero di ko pa rin ginagamit dryer ko. Ewan ko ba. Ahead of time naman kasi paglalaba ko kaya di kinukulang sa damit.Kaya kahit magmaganda ung damit sa sampayan ok lang.

- sa paglalaba ng kumot, bed sheet, tuwalya, atbp..ipinapaubaya ko na kay Nanay. Hahaha! Sablay! Pantalon nga sumusuko ako eh..ung mas mabibigat pa kaya..Hehehe. Need improvement ako dito :p


Sa Pagpaplantsa
- once a week ako kung magplantsa ng damit. Sabi kasi nila mas tipid sa kuryente pag isang bagsakan ung pagplantsa kaysa dun sa pagplantsa kung kelan gagamitin ung damit. Late-free pa pag may pasok dahil susuotin mo n lang agad ung damit. Hehehe. Pero pag tinatamad...may mga available na damit pa naman jan. Hehehe.

- di ko n din pinaplantsa ung mga damit pambahay. Di ko naman na siguro kailangang pumorma pag nasa loob lang ng bahay. At kung sakaling habulin man ako ng plantsa, at least nasa bahay lang ako. Hehehe. Inaayos ko n lang ung pagkakasampay para di lukot pag natuyo.


Sa paglilinis ng CR
- Ariel at brush ang gamit ko sa paglinis ng cr...ok na ko jan. di ko kasi alam kung anong cleanser ang maganda..ung effective talaga. Hehe. Nakakalinis naman siya. Pero twice a month ko lang magawa toh dahil sa lagi akong may lakad. Naiirita ako pag madumi ung CR..nasan ang "Comfort" kung madumi ung "Room". Hehe.


Sa paglilinis ng Kuwarto at Sala
- "Clean as you go" ang policy ko sa sarili ko para ma-maintain kahit papano ang cleanliness ng lugar na ito. Pero minsan parang di masyadong effective lalo na pag nagmamadali. Hehe.

- Di pwedeng magpasok ng sandals/sapatos/tsinelas/sapin sa paa na ginamit sa labas sa loob ng bahay. Naka-tiles na color WHITE ung bahay. Ok lang magpasok basta ung damit nung nagpasok ung ipanglilinis dun sa tiles. Kala mo ah.. Hehehe.

- Takutin ang kasama sa bahay para iligpit ang gamit niya. Effective toh. Haha! Pansamantalang umaayos ung bahay. Hahaha!


Sa paglilinis ng Kusina
- Hugasan agad ang pinagkainan. Para iwas ipis at langgam. Pag dinadatnan ko ung pinagkainan sa lababo gusto kong ihagis dun sa kumain. Haha! Ang bad!

- Wag ng mag-inarte sa dishwashing liquid. Mag-inarte na lang sa sponge. Hehe.

- Hanggat maaari maayos ung pagkakasalansan ng mga gamit pang kusina. Wala lang..para mas magandang tingnan.

Some tipid tips
- Hugutin sa saksakan ang mga appliances. Sabi nga sa commercial na "Tippy's Tipid Tips" appliances consumes 25% of the electricity pa din kahit naka-off pero naka-plug pa din.

- kanya-kanyang gamit para mas madaling magbudget lalo na pag toiletries at personal na gamit. Para alam mo din kung kelan ka bibili at matantiya mo kung hanggang kelan aabot ung gamit mo. Kung pano titipirin ito, naku naman human instinct na yan! Haha!

- buy more save more tulad sa tubig. Dito kahit hati na kami ng kabahay ko. Pareho naman kaming umiinom ng tubig. Php30 good for 1-2 weeks na. Wag magtipid sa pag-inom ng tubig. Ma-constipate ka niyan. Hehehe.

- keep track the bills. May record kami ng bills (electric at water) namin monthly. Para lang alam namin kung nagiging magastos na ba kami or hindi.

- Have a medicine Kit. Pano nakasama toh sa tipid tips? Hmm..para di kyo gagastos palagi pagpunta sa botika. nyahaha! Seriously, para naman pag may "emergency" ay mababawasan ang worry nyo kung san kayo kukuha ng gamot. Medicines like Biogesic, diatabs, immodium, etc will do. Haha.

As of now naman nasa Php140-150 lang ung kuryente namin at Php120-140 ung tubig namin. Effective kahit papano ang aming pagtitipid. Hehehe.

Di ako naglagay ng tungkol sa pagluluto dito. Pasensiya naman! Di ako nagluluto eh. Hehe. Saka wala kaming ref. Gusto ko mang bumili ng ref, for sure na tataas kuryente namin at sayang din dahil nga di naman kami nagluluto. Anong ilalagay namin dun, tubig lang at itlog? haha! Chaka ah! :D

Di pa ko OC niyan ah..feeling ko kasi wala pa kong karapatang maging OC..hehe..

Pero ang pinaka-effective sa lahat ay ang magkaroon ng kasambahay na DI MAKALAT AT MATIPID. Hahaha! kasi kahit anong sinop at tipid mo kung ung kasama mo naman ay pariwara, makalat at walang pakialam sa babayaran, sayang ang effort mo!

Pero kung may maisa-suggest kyong better way para makatipid at mas luminis ang bahay, share niyo naman jan! hehehe!